Krzyż FSE
Wszystkie stowarzyszenia należące do Federacji Skautingu Europejskiego posługują się charakterystycznym ośmioramiennym krzyżem św. Bernarda z Clairvoux, którego historia sięga XII w. Był on bowiem używany już podczas wypraw krzyżowych przez Zakon Szpitalników św. Jana Jerozolimskiego (Kawalerowie Maltańscy).
Na grobie Jezusa w Jerozolimie są wyryte właśnie takie krzyże.

Jak każdy krzyż tak i krzyż FSE symbolizuje wielką miłość Boga do człowieka, odkupienie ludzi przez krew Zbawiciela. Czerwony kolor krzyża to właśnie krew Jezusa, która przeprowadza nas ze świata doczesnego, pelnego niedoskonałości i zła (kolor czarny)do wieczności (kolor biały). Osiem ramion krzyża to osiem błogosławieństw, w których zawarta jest treść chrześcijańskiego życia.

W krzyż wrysowana jest także lilijka, która wskazuje kierunek i cel naszej ziemskiej drogi (niebo). Symbolizuje ona także trzy cnoty harcerskie: szczerość, ofiarność i czystość.

W lilijce dodatkowo zawartych jest pięć celów skautingu:
- zdrowie (fizyczne i moralne) to podstawa na której wszystko się opiera
- zmysł praktyczny to środek ciężkości, bazują na nim trzy pozostałe cele
- służba po lewej
- charakter po prawej
- Bóg w centrum, jako najważniejszy cel

Na przyrzeczenie otrzymuje się krzyż wrysowany w koło, zawiera on 5 wymiarów skautingu: przyrzeczenie, prawo, patriotyzm i obóz (kontakt z przyrodą) - to cztery ramiona krzyża, natomiast koło to zastęp, w którym to wszystko się realizuje.

"Harcerz"
Odpowiednikiem angielskiego wyrazu "skaut" (zwiadowca) jest polski "harcerz".
Słowo to zostało przyjęte w 1913 roku przez profesora Eugeniusz Piaseckiego.
"Harcerz" pochodzi od harcowników, czyli rycerzy, którzy pierwsi staczli przedbitewne pojedynki, na oczach obu stojących naprzeciw siebie armii. Tak więc polski harcerz -uzasadniał prof. Piasecki- to nie tylko ktoś kto pokazuje drogę innym (zwiadowca), ale rownież ten, który pierwszy nadstawia pierś za swoich bliźnich.

"Czuwaj"
To pozdrowienie harcerskie ma nam przypominać o konieczności stałej gotowości do czynu, służby dla ojczyzny, pracy dla innych i nad sobą.

Pozdrowienie to wprowadziła do polskiego skautingu w 1912 roku 3 Lwowska Drużyna Żeńska im. Emilii Plater, założona w 1911 roku przez Olgę Drahonowską (późniejszą żonę Andrzeja Małkowskiego).
Na obozie zorganizowanym w 1912 roku przez 3 LDŻ postanowiono zastąpić używane wówczas "Czołem" (przejęte od Towarzystwa Sokół), obowiązującym do dzisiaj "Czuwaj".

"Czuwaj" szybko rozpowszechniło się w pozostałych organizacjach skautowych
i przyjęte zostało oficjalnie przez cały skauting.

Salutowanie
Trzy wyprostowane palce symbolizują trzy cnoty harcerskie: szczerość, ofianość
i czystość. Kciuk podtrzymujący palec serdeczny oznacza, że w harcerstwie silniejszy pomaga slabszemu i każdy może liczyć na pomoc innych.