KS. KAZIMIERZ LUTOSŁAWSKI

"(...) zawdzięczamy naszemu kapelanowi skutowemu, że
ten swymi niezmordowanymi wysiłkami, swą obecnością na
setce obozów i kursów we wszystkich trzech zaborach,
w czsie których widziało go i słyszało kilka tysięcy skautów,
swymi artykułami i gawędami, umiał rozniecić uczucia
religijne szerokoch kół naszej młodzieży, wyrobić
gorące pragnienie wiernej służby, nie tylko Polsce,
ale także Boskiemu Wodzowi rycerzy i skautów, oraz
Kościołowi."

/Andrzej Małkowski/

Ks. Kazimierz Lutosławski urodził się w 1880 roku w Drozdowie koło Łomży. Powołanie do życia kapłańskiego młodego Kazimierza dojrzewało powoli, choć "od zawsze" pragnął on pomagać i służyć ludziom.

Początkowo studiował medycynę w Zurichu. W 1913 roku złożył egzamin doktorski. Po krótkich praktykach w Warszawie, wyjechał do Anglii, aby dalej studiować medycynę. Napisał wtedy podręcznik do nauki języka angielskiego. W 1909 roku w młodym lekarzu dokonał się przełom duchowyostateczne rozeznanie powołania i podjęcie decyzji zostana księdzem.

Święcenia kapłańskie otrzymał w roku 1912 po trzyletnich studiach filozoficznych i teologicznych w seminarium we Fryburgu. Wroku 1914 obronił tam również doktorat z teologii.

Od początku ks. Lutosławski związany był z powstającym na ziemiach polskich skautingiem.
W lipcu 1911 roku założył w Kosowie w Galicji (gdzie przbywał na rekonwalescencji po przebytej chorobie) dwa zastępy skutowe.

Ks. Kazimierz Lutosławski był tym, którywywarł olbrzymi wpływ na oblicze ideowe polskiego harcerstwa, pogłębiając jego wymia religijny i etyczny. Odkrył w skautingu wspaniałe narzędzie wychowawcze dla odrodzenia moralnego narodu i pogłębienia jego formacji religijnej. Uczestniczył czynnie w wypracowaniu tekstu prawa i przyrzeczenia harcerskiego.
Opracował - w odpowiedzi na konkurs - ogłoszony w pierwszym numerze "Skauta" lwowskiego z dnia 15 października 1911 r. - krzyż harcerski, który stał się odznaką polskiego harcerstwa. Czuwał nad tym aby skauting stał się przede wszystkim narzędziem formacjii wewnętrznej.
Pod koniec 1911 roku działalność harcerska ks. Lutosławskiegoprzeniosła się do Warszawy gdzie założył i prowadził jedną z pierwszych drużyn. Przyjaźnił się z Olgą i Andrzjem Małkowskimi.
W latach 1913-1914 opublikował w Krakowie pod pseudonimem ks. Jan Zawada książkę "Czuj Duch", "Jak prowadzić pracę skautową" oraz "Śpiewnik polskiego skauta"

Po wybuchu I wojny światowej przeprowadził się do Moskwy. Angażował się tam w pracę skautową.

W 1918 roku wrócił do Warszawy. Kontynuował pracę harcerską. Został posłem na Sejm z ramienia Związku Ludowo-Narodowego. Marzył jednak o chwili " gdy świadomość wewnętrzna spełnionego obowiązku na polu politycznym pozwoli mu powrócić na pole wychowawcze". Nie dane mu był tego doczekać. Zmarł po krókiej chorobie 5 stycznia 1924 roku. Miał 44 lata.